OKRS ROZKWITU

W XIV w. Szadek zostaje miastem powiatowym.

W 1401r. prawa miejskie potwierdził Władysław Jagiełło przenosząc miasto Szadek wraz z przedmieściem Podgórze (Stary Szadek) z prawa polskiego na magdeburskie co oznacza zwiększenie jego uprawnień samorządowych i rozszerzenie przywilejów ekonomicznych.

W XV w. w Szadku osiedla się wielu rzemieślników, a miasto staje się ważnym ośrodkiem sukienniczym. Następuje także silny rozwój piwowarstwa co zaowocowało w 1405r. budową konnego młyna słodowego. W 1465r. otwarto szpital o charakterze przytułku.

W roku 1459 Szadek wysyła na wojnę pruską 25 zbrojnych, co stawia miasto w grupie największych miast woj. łęczyckiego i sieradzkiego.

Miasto staje się ogniskiem życia szlacheckiego na ziemi sieradzkiej, siedzibą ziemskiego sądownictwa i sądów wiecowych, odbywają się powiatowe turnieje rycerskie.

Na początku XVI w. nastąpiło okresowe załamanie stabilności gospodarczej miasta. Poprawa następuje dzięki nadanym przez króla Zygmunta I przywilejów: ograniczenie podatków (1511r.), zakaz pobierania opłat słodowych od mieszczan (1520r.), zatwierdzenie wolnego użytkowania pastwisk przez mieszczan w lasach wsi Dziadkowice (1535r.) oraz zwolnienie dotkniętego pożarem miasta na 8 lat od wszelkich opłat i przyznanie prawa swobodnego ścinania budulca w lasach prusinowskich (1537r.).

W 1547r. Zygmunt Stary zabronił kupcom z innych miast przywozić na targ do Szadku te towary, które kupcy szadkowscy mieli na sprzedaż. Natomiast w 1561r. Zygmunt August pozwolił szadkowianom pobierać myto od wozów, a w 1568r. nadał miastu las Osiny.

W 1569r. wybuchł drugi wielki pożar, który zniszczył 2/3 miasta, a w 1574r. kolejny. Panujący wówczas królowie Henryk Walezy, a następnie Stefan Batory zwalniają Szadek z szeregu świadczeń ekonomicznych, co powoduje rozwój gospodarczy miasta. Budowane są wodociągi i powstają nowe cechy rzemieślnicze: krawiecki, szewski, kuśnierski. Szybko zaczął rozwijać się handel. Odbywały się jarmarki i targi.

Istotne znaczenie miało młynarstwo. Spośród 5 młynów (1 koński i 4 wodne) trzy należały do króla, a po jednym do wójta i plebana.

Od drugiej połowy XVI w. w Szadku odbywały się sejmiki i zjazdy szlachty województwa sieradzkiego.

Synowie Szadkowskich mieszczan coraz częściej podejmują studia w Krakowie, uzyskując tytuły bakałarzy, magistrów i profesorów.